Histerczyka, dla której dzień bez awantury to dzień jednogłośnie stracony, dramaturg (ale tylko piszący własne życie), stwarzająca pozory i udająca, że nic co nie dotyczy jej nie jest dosyć ważne by się tym zamjować, uznająca szczerość, która wychodzi z serca, a nie z nieczystych pobudek umysłu, sklerotyczka, neurotyczka, introwertyk, a nawet autystyk, uzależniona od cudzego życia, ale nade wszystko kochająca swoje, skłonna do popadania w depresję i odmienne stany normalności, chorująca na wrodzony pesymizm i wredotę niedoszła fotografka, malarka, pisarka, chirurg, projektantka mody, kochająca sukienki od Zuhaira Murada , nie kochająca nikogo oprócz swoich dwóch sióstr, narkomanka przesiąknięta muzyką, marzycielka, otulona w niezmierzoną ilość nadziei na to, że w życiu będzie kimś więcej niż nikim, że kiedyś będzie lepiej, że kiedyś doświadczy miłości jakiej nikt nie doswiadczył wciąż pojmująca świat tylko i wyłącznie oczami dziecka, odcinająca się od dorosłości grubym welonem… zakochana w szczerości, niebieskich oczach i głosie zmarłego wokalisty Alice in Chains!
W przyszłości magister farmacji, choć bardziej marzy o fotografii i pisarstwie, mieszkanka całego świata, ale gdyby miała już gdzieś zamieszkać to w Nowym Yorku, ale na Broklynie we własnym loofcie z galerią sztuki, niepoprawna politycznie, odbiegająca od każdej reguły, zimna, samolubna i rozkochana w fałszywych ludziach, którzy ranią. Jej nadzieją na przyszłość jest: miłość.